Eşyaları çalan bir köpeğin onları kemiren bir köpekten pek farkı yoktur: sadece hırsız onlara zarar vermek yerine ortadan kaldırır. Böyle bir köpek çaldığı eşya ile bazen oynar, bazen onu saklar, bazen de gerçekten ona zarar verir.
Her halükarda onu bu huyundan, yavruluk döneminin olabildiğince erken döneminde vazgeçirmeniz gerekir.
Köpeğin kendisine ait olmayan bir eşyaya doğru uzandığını bile gördüğünüzde gürültü çıkartarak onu yanınıza çağırın. Geldiğinde de eşyayı bırakıp komutunuza uyarak size geldiği için onu sevin. Onu her an gözetlemeniz mümkün olamayacağı için bir süre sonra onu sınamanız ve dersini öğrenip öğrenmediğini kontrol etmeniz gerekecektir. Köpeği, eşyalarınızı çiğneme eğiliminde olan bir yavruyu içine koyduğunuza benzer, çalmak isteyeceği eşyalarla dolu bir odaya koyun. Bir-iki dakikada bir odaya dalıp kendine ait olmayan bir eşyayı ağzına alıp almadığını kontrol edin.
(Daha önce de belirttiğimiz gibi köpeğin gerçekten kendine ait birçok oyuncağı olmalıdır.) Onu yakaladığınız zaman şaşırtma tekniğini de kullanarak yanınıza gelmesini sağlayın. Sonra da her zamanki gibi onu sevin. Bu çeşit bir eğitim aynı anda iki farklı konuda yarar getirir: Kötü alışkanlığı -bu örnekte hırsızlık- bırakmasını sağlar ve köpeğe o an her ne yapıyor olursa olsun siz çağırdığınızda hemen yanınıza gelmesini öğretir. Hayatı boyunca yapacağı bütün yaramazlıkları önceden kestirmeniz imkansız olduğu için “Gel” komutuna kesin ve tam itaat, kontrolü her an elinizde bulundurmanızda en emin yönteminiz olacaktır.
|
